21November2017

سازمان جوانان کمونیست

باب دیلن ، شکسپیر دهه 60 موسیقی

اولین فرزند آبراهام زیمرمان و بئاتریس زیمرمان نوزادی 20.5 اینچی بود که تقریباً 3.5 کیلو وزن داشت و سری به تناسب بزرگتر. رابرت آلن زیمرمان در 24 می1941 در ایالت مینه سوتا به دنیا آمد. در 10 سالگی شروع به نواختن گیتار کرد. گیتاری که در خانه ای که پدرش خریده بود پیدا کرده بود. هیچ وقت از پدر و مادرش راضی نبود، تا حدی که میگوید از پدر مادر درستی به دنیا نیامده. به شخصه رابطه ایی مستقیم می بینم بین واقع بینی دنیا و عدم رضایت از پدیده خانواده انچه که "والدین" خوانده می شود.از شش سال سازدهنی و پیانو را آغاز کرد. در 18سالگی یعنی در جون 1959بعد از اتمام دبیرستان در فارگو به عنوان پیشخدمت شروع به کار کرد. در آنجا با بابی وی آشنا شد. خوانندهای که گروهی محلی به نام "دشادوز" را رهبری میکرد. او به دنبال یک نوازنده پیانو بود برای ترانه ای به نام سوزی بیبی. رابرت جوان برای او در چند اجرا پیانو زد.

بعد از آن باب به مینه سوتا برگشت و به دانشگاه مینه سوتا رفت اما سر کلاسها حاضر نمیشد و بعد از شش ماه درس را رها کرد. به گفته خودش: شبها تا صبح ساز میزدیم و میخوندیم... صبحها هم میخوابیدیم و وقتی برای درس خواندن نداشتیم...

باب آن زمان خود را معرفی میکرد احتمالاً از روی نام عمویش برداشته بود و... بعدها نامش را به Bob Dylan تغییر داد. میگویند به خاطر Dylan Thomas شاعر این نام را برگزیده. از تغییر نامش هیچ توضیح درستی وجود ندارد. به گفته خودش: "چرا این اسم خاص رو انتخاب کردم واقعاً نمیتونم بگم! و این چیزها که در موردش میخونم واقعاً اتفاق نیفتاده؛ این نام فقط یک روز به ذهنم رسید و انتخابش کردم.." باب از دوران کودکی اش خوشش نمیاید و دوست ندارد درباره آن زمان حرف بزند. خودش میگوید: "من هیچ وقت یادم نمیاد که یه بچه بودم؛ فکر میکنم یه نفر دیگه بوده که بچه بوده!"از دوران کودکی علاقه شدیدی به موسیقی داشته. خوانندگانی چون هنک ویلیامز – جیمی روجوز، الویس و به خصوص وودی گاتوی.او به آهنگهای خوانندگان فولکلور گوش میکند، به خصوص وودی گاتری. "وودی گاتری" در 14 جولای 1912 در ایالت اُکلاهاما متولد شده. خواننده، شاعر و آهنگسازی که او را پدر موسیقی اعتراض میدانند. او تبدیل به یک بت برای باب دیلن شد. سال 1960 دیلن متوجه شد که گاتری 48 ساله در حال مردن به خاطر حمله بیماری ارثی اش است. به بیمارستان گری استون در نیوجرسی تلفن زد و خواست که با وودی صحبت کند. اما به او گفتند که آقای گاتری تلفن جواب نمیدهد ولی دوست دارد که عیادت کننده داشته باشد. او با یک چمدان و یک گیتار و 10 دلار به سمت نیوجرسی رفت برای دیدن وودی. هنگامی که به نیویورک رسید، به محله گرینویچ ویلج رفت؛ محله ای در جنوب منهتن که در آن زمان پاتوق هنرمندان بود. در آنجا به کافه وآ رفت و با هنرمندانی چون دیوید ون رونک و رامبلینگ جک الیوت آشنا شد. در آن شب در کافه وآ ترانه های وودی را نواخت. هنگامی که وودی را دید ترانه Song To Woody را برایش زد؛ اولین ترانه ساخته دیلن که اجرای عمومی شد. وودی گاتری سرانجام در سوم اکتبر 1967 درگذشت. اولین آلبوم دیلن اوایل سال 1961 توسط کولومبیا ریکوردز با عنوان Bob Dylan منتشر شد. در این آلبوم تنها دو ترانه از 13 ترانه ساخته باب دیلن بود. مَچ میلر رئیس کمپانی کولومبیا ریکودز در مورد این آلبوم میگوید: آلبوم اول دیلن خوب فروش نکرد... در همان سال دیلن با دختری به نام سوز آشنا شد. او در 20 نوامبر 1943 در نیویورک متولد شد. سوز که یک خانواده امریکایی- ایتالیایی داشت، به همراه مادر و خواهرش در امریکا زندگی میکرد. او دیلن را در آلبوم The Freewheelin’ Bob Dylan یاری کرد. اما سوز در جون 1962 به همراه مادرش برای تحصیل به ایتالیا رفت تأثیر عمیقی که روی دیلن گذاشت حاصلش ترانه های زیبایی چون Don’t Think Twice Its Allright و  Ballad In Plain D بود. میتوانید تصویر او را روی جلد آلبوم The Freewheelin’ Bob Dylan در کنار باب دیلن ببینید.

 

اگر "باب دیلن" مانند بسیاری از خواننده های دیگر، جوانمرگ شده بود، شهرت و محبوبیتش به احتمال زیاد از امروز کمتر نبود، او 25 ساله بود که بعضی آثارش به سرود جنبش های ضد جنگ، ضد سرمایه داری و صلح‌ طلبانه و دیدگاه های انسان محور و امانیستی و آواز نسل شورشی و معترض دهه‌ ی 60 میلادی تبدیل شده بودند.بسیاری از اشعار و ترانه های "باب دیلن" روایتگر زندگی مردمان روستایی و کارگران و پرولتری و محروم بود که 1 در صدی ها با آنها خویشی چندانی نداشتند و به لطف "باب دیلن"ها بود که صدای آنها که مجموعه ای از اعتدال خواهی، غم، شکایت و اعتراض بود، از رادیو به گوش مردم می رسید.

آثار "باب دیلن" تلفیقی از نگاه اجتماعی، سیاسی و چپ، اعتراضی و عاشقانه و شاعرانه است. او سعی می کند در آثارش دنیا را همان گونه که خودش می بیند به تصویر بکشد و از اینکه یک بعدی به دنیا بنگرد پرهیز دارد؛ گرچه بسیاری، یکی از ویژگی‌ های مهم آثار "دیلن" را شکستن مرز سبک‌ های مختلف فولک، راک و بلوز می‌ دانند، اما به هیچ وجه نمی توان از اهمیت دادن او به کلام و به ویژه نزدیک کردن ترانه به شعر مدرن، غافل بود. "باب دیلن" به یاد مردم انداخت که هر آدمی‌ می‌تواند با هر صدایی آواز بخواند، آنچه که او به ویژه در دهه شصت میلادی انجام داد، این بود که اندیشه و احساساتی را که دیگران از بیان آن قاصر بودند، در قالب کلام گنجاند.

«مادر، این نشان را از من بگیر ..
دیگر به کارم نمی آید ..
مادر، تفنگم را زمین بگذار ..
دیگر نمی توانم به کسی شلیک کنم ...»

 

"باب دیلن" و "الن گینس بری" در تور "Rolling Thunder Revue" سال 1975

در ادامه از شما عزیزان دعوت می کند به تک اهنگ معروف و ضد جنگ دیلن با نام" Knockin' On Heaven's Door"، کاور این اهنگ توسط "Guns n Roses" توجه فرمایید.

 

 

 

 

 

"Knockin On Heavens Door" از"Guns n Roses"

 

 

نظراتتان را بصورت کامنت در پایین همین پست و نیز صوتی و کتبی میتوانید از طریق شماره 0046739681438

در واتس اپ، لاین، وایبر و تلگرام هم برای ما بفرستید.

اینستاگرام: javanan.komonist

توئیتر: Javanan Komonist

اسکایپ: javanan.tamas

ایمیل: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

 

تهیه و تنظیم از میلاد رسایی منش

Add comment


Security code
Refresh

connect1