26آوریل2017

سازمان جوانان کمونیست

دانشجویی

دانشجویی (4)

نظام آموزشی کشور تحت فشار سیاست‌گذاری‌هایی ناعادلانه و محروم‌کننده قرار دارد. متاسفانه شاهدیم هرسال بر حجم چنین سیاست‌هایی افزوده می‌شود و گروه‌های محروم، زنان و ساکنین شهرهای پیرامونی هر روز بیشتر امکان ورود خود به دانشگاه‌ها و رشته‌های موردعلاقه شان را از دست می‌دهند. دانشگاه‌ها با سرعت به سمت تشدید و تعمیق پولی‌سازی در حرکتند؛ در توضیح این وضعیت همین بس که بدانیم فقط درحدود هفت درصد دانشجویان کنونی در کل کشور از آموزش ( ونه امکانات رفاهی) رایگان برخوردارند. نگاهی به چندی از سیاست‌های اخیر وضعیت را روشن‌تر می‌سازد: از تشدید بومی‌گزینی، افزایش صندلی‌های پولی و کاهش ظرفیت رایگان دانشگاه‌ها، اعمال محدودیت‌ها و حذف برخی رشته‌ها در جهت همگام‌سازی دانشگاه‌ها با بازار، واگذاری و اجاره‌ی فضاهای دانشگاهی (به بخش خصوصی) و در نتیجه کاهش حق استفاده ی دانشجو از فضاها (مسکونی، ورزشی، تفریحی و غیره)، افزایش انفجارآمیز هزینه‌های رفاهی (برای مثال از سال 88 تا سال 95 هزینه‌ی هر پرس غذای دانشجویی حدودا 13 برابر شده است)، و طرح هدایت تحصیلی که تبعیض بیش از پیش علیه زنان را نیز شامل می شود و همچنین پولی‌کردن خدمات مختلف دانشگاهی ( قواعد طنزآمیزی مانند اجبار به پرداخت پول به ازای هر واحد درسی افتاده) تا مصوبه‌هایی همچون «حذف یارانه‌ از غذای دانشجویی»، « کیف پول الکترونیک دانشجو» (مکانیسمی برای پولی سازی کل امکانات خرد و کلان دانشگاه) و سایر سیاست های خرد و کلانی چون این موارد. بارها تاکید کرده‌ایم که مبرهن است تثبیت این سیاست‌ها جز به معنای انحلال تام وتمام دانشگاه در بازار و محروم‌سازی اقشار فرودست و تبعیض علیه زنان در آموزش نیست. ما و تمام دانشجویان و اقشار آگاه، در تمام این سال‌ها درمقابل این هجمه‌ها مقاومت کرده‌ایم؛ صدای خود را در دفاع از ساحت آموزش و دانشگاه با ابزارهای مختلف به گوش مسئولین امر رسانده‌ایم: نشریات، نامه‌ها بیانیه‌ها، تجمعات علیه تبعیض‌های جنسیتی، قوانین سنوات و ....
آن‌چه واضح است متولیان آموزشی پاسخی منطقی برای مطالبات و اعتراضات به‌حق ما نداشته و ندارند؛ چرا که بهتر از هر کس می دانند سیاستهایشان خلاف قانون اساسی کشور و ضد گروه‌های حاشیه‌ای و محروم جامعه است و قابلیت دفاع ندارد. اما مساله بدین‌جا ختم نمی‌شود. آنان گویی نه تنها نمی‌خواهند این مطالبات را بشنوند بلکه به زعم خود با مدد گرفتن از نهادهای امنیتی داخل و بیرون دانشگاه می‌توانند خدشه ای در مقاومت دانشجویان علیه این سیاست شوم ایجاد کنند.
در آخرین نمونه‌ی فشارهای امنیتی و انضباطی می توان به احضار و برخورد گسترده فعالین صنفی در دانشگاه های تهران، صنعتی شریف، علم و صنعت، صنعتی نوشیروانی، تحصیلات تکمیلی کرمان، علامه طباطبایی، شهید بهشتی و تشدید فضای امنیتی در دانشگاه‌ها اشاره کرد. هر چند در مورد دیگر دانشگاه ها و تشکل های دانشجویی نیز اخبار ضد و نقیضی به گوش می رسد.
اکنون قاطعانه اعلام می داریم همانگونه که تاکنون اجازه موج سواری جناحی بر مقاومت‌های دانشجویان دربرابر این سیاست‌ها را نداده‌ایم، اکنون نیز در آستانه انتخابات ریاست جمهوری اجازه چنین سوء استفاده‌ای را نخواهیم داد؛ اما به آنان که باید بشنوند هشدار می دهیم: به بهانه‌ی انتخابات ریاست جمهوری، نیروهای امنیتی و انضباطی را به میدان مطالبه‌خواهی دانشجویان وارد نکنید؛ ما صراحتا اعلام می‌داریم مطالبات ما مربوط به یک دولت و مجلس خاص نیست که بخواهد در چنین بزنگاه‌هایی بروز کند، بلکه ما مصرانه و در مقابل هر دولتی، خواهان الغای کلیه قوانین تبعیض‌آمیز و توقف بازاری‌سازی و پولی‌سازی ساختار آموزشی کشور هستیم. سیاست‌گذاران باید خود متوجه باشند که با برخوردهای امنیتی، فضا را به التهاب نکشانند. به‌هر روی ما از مطالبه‌ی خود در دفاع از ساحت آموزش کوتاه نمی‌آییم و در مقابل دخالت‌های بی‌جای نهادهای امنیتی و انضباطی که بناست برای پیشبرد ساده‌ی سیاست‌های غلط سیاست‌گذاران فضا ایجاد کند، سکوت نمی کنیم و چنانچه چنین برخوردهای امنیتی و انضباطی ادامه یابد و متولیان آن عقب ننشینند، پاسخی جدی‌ای برای آن خواهیم داشت.

نظراتتان را بصورت کامنت در پایین همین پست و نیز صوتی و کتبی میتوانید از طریق شماره 0046739681438 در واتس اپ، لاین، وایبر و تلگرام هم برای ما بفرستید.
اینستاگرام: javanan.komonist
توئیتر: Javanan Komonist
اسکایپ: javanan.tamas
صفحه فیسبوک سازمان جوانان کمونیست: www.facebook.com/cyo.sjk
ایمیل: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
تماس با ادمین در تلگرام: @sjktamas
کانال تلگرامی سازمان جوانان کمونیست: https://telegram.me/joinchat/BOIwHju5SjiuAM37-ufV2g

تقریبا دو ماه از شروع سال تحصیلی دانشگاه ها در ایران میگذرد ، در این دو ماه دانشجویان بار دیگر همانند ادوار گذشته دست به اعتراضات وسیع و گسترده ای زدند و خواستار مطالبات خود شدند، مسایلی مانند تفکیک جنسیتی ، کیفیت بد غذای دانشگاه ها ، مشکلات خوابگاه ها، عدم برنامه ریزی در مورد تشکیل کلاسها، اسید پاشی و موارد دیگری موجب شد دانشجویان دست به تجمع و اعتراض بزنند، با هم متحد و یکصدا بشوند و یا طومار اعتراضی بر علیه حکومت امضا کنند و بیانیه صادر کنند.

اعتراضات دانشجویی همیشه و در همه ادوار پیشرو بوده و علیرغم تمام ابزارهای سرکوب که جمهوری اسلامی انجام میدهد هیچگاه نتوانسته دانشگاه و دانشجویان را ساکت کند، به طور مثال دو تن از دانشجویان دختر دانشگاه ارومیه که در مسایل سیاسی هم فعال بودند به طرز مشکوکی به قتل رسیدند و مزدوران حراستی و ماموران امنیتی با وجود اینکه خانواده های آنها را تهدید کرده بودند که نباید مساله مرگ آنها را رسانه ای کنید ولی با اعتراض گسترده دانشجویان و خانواده دانشجویان روبه رو شدند، و یا بعد از اسید پاشی های دولتی به صورت دختران جوان، دانشگاه اولین جایی بود که به این جنایات واکنش نشان داد و اعتراض کرد.

از تجمعات و اعتراضات دانشجویی از آغاز سال تحصیلی جدید می توان به دانشگاه های تهران، علم و صنعت ، پلی تکنیک، نوشیروانی ،قزوین ، قم ، لرستان ، مازندران ، اصفهان ،اسلامشهر ، پیام نور خرم آباد و بسیاری دیگر از دانشگاه ها اشاره کرد.


معاون وزیر علوم می گوید اعزام سالانه یک میلیون دانشجو به سفر زیارتی و یک میلیون دانشجو به راهیان نور، در دستور کار معاونت فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم قرار دارد.
ضیاء هاشمی، معاون فرهنگی اجتماعی وزیر علوم، در مراسم اختتامیه «جشنواره فرهنگی هنری دیدار» که در دانشگاه تهران برگزار شد، گفت: ما اعتقاد داریم که هر دانشجو باید در دوران تحصیل خود حداقل یک بار سفر به مشهد مقدس و مشهدالشهداء (راهیان نور) را تجربه کند و این یعنی سالیانه اعزام دومیلیون دانشجو به سفرهای زیارتی که کمک سازمان حج و زیارت را می طلبد.
وی اعزام سالانه یک میلیون دانشجو به سفر زیارتی مشهد را هدف وزارت علوم عنوان کرد و اظهار داشت: اگر این امر محقق شود تحولی در عرصه سفرهای زیارتی رخ خواهد داد.
از طرف دیگر ضیا هاشمی گفته است که چنین اردوهایی آثار تربیتی دارد! برای هر کسی با شنیدن این جمله یک سوال پیش می آید که به جز کشته دادن، دیدن مناطق جنگ زده که باعث اعصاب خوردی میشود و ایجاد فضای افسردگی و غم و مذهب زدگی واقعا چه آثار تربیتی میتواند داشته باشد.
در حالی که آموزش عالی و بسیاری از دانشگاه های کشور با کمبود بودجه دست و پنجه نرم می کنند و دانشجویان با استاندارد پایینی درس میخوانند تحمیل و اجبار چنین اردوهایی نگرانی دانشگاهیان را به همراه داشته است، به طور مثال، سال گذشته سردار فضلی، فرمانده قرارگاه مرکزی راهیان نور کشور، از تخصیص ۵۰۰ میلیارد تومان اعتبار راهیان نور در سال گذشته خبر داد، این پولها ازکجا می آید، مردم نان برای خوردن ندارند بعد آقایان اردوی راهیان گور میگذارند، اردوهایی که سالانه صدها کشته به علت تصادفات در جاده های ایران میدهد یا اینکه دانشجویان در مناطق جنگی روی مین میروند و اگر زنده بمانند آسیب دیده به خانه هایشان برمیگردند،از سویی دانشجویان را تحت فشار میگذارند و میگویند اگر در این اردوها شرکت نکنید از نمرات شما کاسته میشود یا مدرک تحصیلی شما صادر نمیشود و با شیوه های غیر انسانی راه خود را پیش میبرند.
هر چند که این طرح هم مانند دیگر سیاستهای حکومت به جایی نرسیده و نه تنها با استقبال مواجه نشده بلکه با بی اعتنایی دانشجویان مواجه شده اما منوط کردن نمره و پاس کردن واحدهای درسی را به این مسائل مورد اعتراض دانشجویان باید باشد. تنها راه پایان دادن به نمایش این است که دانشجویان با هم متحدانه به هیچ وجه در این اردوها شرکت نکنند حتی اگر تهدید به اخراج شدند باز هم تن به این کار خطرناک ندهند و امتیاز دادن به شرکت کنندگان را هم با اعتراض جمعی زیر سئوال ببرند.

 

بخش اول-

من بعنوان یک دانشجوی ایرانی که مشغول تحصیل و زندگی در کشور آلمان هستم با تجربیات و سطح تحقیقی که در رابطه با دانشگاه های آلمان داشته ام میخواهم نگاهی داشته باشم به وضعیت دانشجویان ایرانی در آلمان و از جوانب مختلف به این مسئله بپردازم اما قطعا این ادعا را ندارم که همه جوانب را مورد بررسی قرار خواهم داد بکه مسائلی که بنظرم مهمتر و تاثیرگذارتر خواهد بود را مطرح خواهم کرد.

امروزه دانشگاه ها و مدارس عالی کشورآلمان مورد استقبال گسترده ی افراد زیادی از سراسر دنیا قرار گرفته اند. ابتکار عمل در افزایش سطح دانش، بالا بردن تنوع رشته ها در مقاطع مختلف کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا، ارائه ی کلاس های دانشگاهی به زبان انگلیسی علاوه برزبان آلمانی، ارائه ی بورسیه های مختلف و پایین بودن سطح شهریه ی دانشگاهی درمقایسه با سایر کشورها همگی از دلایل جذب افراد فراوانی به دانشگاه های شهرهای آلمان شده است.

در این رابطه در بین جوانان ایرانی هم دانشگاه های کشور آلمان از اهمیت خاصی برخوردار است. سالانه ایرانیان بسیاری با وجود تمام موانع سختی هایی که پیش رو دارند اقدام به اخذ ویزای دانشجویی می کنند. یکی از این موانع که در این اواخر ایرانیان را برای اخذ ویزای دانشجویی با مشکل بسیار جدی روبرو کرده است بلوکه شدن شدن بانک صادرات در شهرهای هامبورگ و فرانکفورت به علت تحریم های جدید اتحادیه اروپا علیه جمهوری اسلامی می باشد.

دانشجویان ایرانی که قصد ادامه تحصیل در کشور آلمان را دارند برای گرفتن ویزای دانشجویی باید برگه ای در سفارت آلمان ارائه کنند مبنی بر این که برای تحصیل در کشور آلمان به اصطلاح "استطاعت مالی" دارند. آن ها برای گرفتن ویزا باید در یکی از بانک ها که شعبه ای هم در کشورآلمان داشته باشد حسابی با حداقل هشت هزار یورو باز کنند و تاییدیه آن بانک را به سفارت آلمان در تهران ارائه کنند تا بتوانند ویزای دانشجویی بگیرند. بلوکه شدن بانک صادرات در آلمان از یک سو و حاضر نبودن بانک های آلمانی به باز کردن حساب از راه دور برای دانشجویان ایرانی از سوی دیگر، آن ها را با مشکل ارائه ی برگه ی استطاعت مالی روبرو کرده است.

دانشجویان ایرانی پس از عبور از موانع سخت برای اخذ ویزای دانشجویی با موانع سخت تر و مشکلات بیشتری در کشور آلمان روبرو هستند. یکی از این مشکلات تبعیض های خاصی است که در مورد ایرانیان(و احتمالا هم باید در رابطه با دانشجویان کشورهای دیگر هم که به برای تحصیل به آلمان آمده انداین تبعیضات و کمبودها وجود داشته باشد اما بخاطر جمهوری اسلامی و بحرانهای سیاسی که این حکومت با دولتهای دیگر دارد این مسئله برای دانشجویان ایرانی حادتر است) درآلمان انجام می شود. یکی از این تبعیض ها محرومیت از داشتن حساب بانکی دراکثر بانک های دولتی وغیردولتی آلمان مثل دویچه بانک، پست بانک، کمرچ بانک تنها به دلیل تحریم های علیه علیه جمهوری اسلامی می باشد. در طی یک سال گذشته بانک های آلمانی به طور گسترده ای اقدام به مسدود کردن حساب های بانکی دانشجویان ایرانی نموده اند. اخیرا دانشجویان جدید ایرانی در آلمان به سختی می توانند یک حساب بانکی باز کنند.

لوتزباکلیتچ یکی از مقامات سازمان مهاجران ایرانی در برلین اعلام کرد که از نوامبر سال 2012، تعداد شکایت ها در مورد حساب های مسدود شده و خودداری از گشودن حساب جدید افزایش یافته است. هفته نامه ی اشپیگل هم دراین مورد گزارشی نوشته است که بر اساس این گزارش، مشتریان ایرانی نامه هایی از بانک های نام برده مبنی بر بسته شدن قریب الوقوع حساب هایشان دریافت کرده اند و دلیلی هم برای این تصمیم به آن ها ارائه نشده است. به نوشته این گزارش، از طریق پست به صاحبان این حساب ها اطلاع داده شده است که می توانند موجودی خود را به صورت نقد تحویل بگیرند یا به بانک دیگر انتقال دهند.

این بانک ها از ارائه دلایل این اقدامات خودداری کردند اما برخی موسسات مالی این اقدامات را تحریم های غرب علیه جمهوری اسلامی عنوان کرده اند. بستن پی در پی حساب های دانشجویان حتی سبب شده است تا دولت آلمان نیز با این بانک ها تماس بگیرد. امیلی هاربر یک مقام وزارت امور خارجه آلمان از طریق نامه به بانک ها اعلام کرده است که حرکت این بانک ها در مسدود کردن حساب های بانکی شهروندان ایرانی پایه قانونی ندارد. وی خواستاربررسی مجدد مدیریت حساب ها و گشایش حساب های جدید شده است.

مشکل بزرگ و جدید دیگر که گریبان همه ی دانشجویان ایرانی مقیم آلمان شده است، مسدود شدن تمام راه های بانکی بین ایران و آلمان به دلیل تحریم های اخیر است. این مسئله تمام دانشجویان ایرانی را تحت شدیدترین فشارهای مالی قرار داده است که به موجب آن تاثیرات منفی زیادی روی بخش های مختلف زندگی دانشجویان ایرانی در آلمان می گذارد، منجمله مشکلات اقامتی. اداره ی اتباع علیرغم آگاهی از تمامی تحریم ها علیه جمهوری اسلامی فشار مضاعفی به دانشجویان ایرانی وارد می کند و همچنان سرسختانه فقط در قبال داشتن حساب بانکی بلوکه شده به مبلغ هشت هزار یورو اقدام به تمدید ویزای دانشجویی می کند. این مشکل باعث شده است که عده ای از دانشجویان قبل از اتمام درس خود مجبور به بازگشت به ایران بشوند.

متاسفانه دانشجویان ایرانی نه تنها همانند دانشجویان کشورهایی همانند یمن، آذربایجان، عربستان سعودی از نظر مالی مورد حمایت کشور خود نیستند بلکه به سختی شامل بورسیه های تحصیلی کشور آلمان قرار می گیرند.

زندگی سخت دانشجویان ایرانی تاثیر بسیاری درکاهش فعالیت های آن ها در زمینه های مختلف فرهنگی، سیاسی و اجتماعی داشته است زیرا آن ها مجبوراند  برای تامین هزینه های تحصیل خود در کنار تحصیلشان اقدام به کار دانشجویی کنند طوری که تمام اوقات فراغت آن ها صرف کار کردن می شود، در نتیجه وقت زیادی برای سایر فعالیت ها باقی نمی ماند.

به صورت عمده دانشجویان رشته های شرق شناسی وایران شناسی به فعالیت های فرهنگی مشغول هستند، منجمله برگذاری برنامه های مختلف درمورد فرهنگ ایران، دعوت از نویسندگانی از ایران همانند محمود دولت آبادی به آلمان.

دانشجویان ایرانی در آلمان نقش قابل توجه ای در فعالیت های سیاسی ندارند زیرا که اکثریت آن ها به ایران مراجعت می کنند ولی در اعتراضات سال 88 تعدادی از دانشجویان به صورت خود جوش دست به اعتراض در شهر های بزرگ آلمان زدند.

آن چه که بسیارواضح است عدم وجود یک انجمن و اتحادیه دانشجویی ایرانی مستقل از جمهوری اسلامی، که رادیکال و مدرن و پیشرو باشد در آلمان بسیار محسوس است. در صورت وجود همچین انجمنی چه بسا که بسیاری از مشکلات دانشجویان با همکاری و هم فکری واتحاد همدیگر قابل حل باشد. علاوه بر آن وجود یک سازمان یا یک حزب سیاسی الزامیست که بتواند به دانشجوها دردفاع ازحقوق پایمال شده ی خود کمک کند و همچنین بتواند به آن ها یک افق سیاسی مشخصی در جهت تغیروضعیتشان بدهد.ادامه دارد.

connect1